-
Een week te vroeg maar vanmorgen zijn blijkbaar al officieus de Paralympische Spelen van start gegaan. Tenminste zo leek het voor een deel van de spelers en toeschouwers op en rondom het voetbalveld van het roemruchte Sportclub Enschede. Voetbal voor slechtzienden en blinden.
Altijd al willen weten hoe het is om samen met Stevie Wonder te voetballen? Kom dan gerust eens een keer meetrainen met Hvv Hengelo 45-2. Aanmelden kan bij onze paralympische deelnemers Chiel, Edwin of Maikel.
We moesten het stellen zonder de zieken Hein en Geert en zonder Marcel en Eric.
Martijn en Rene Vogt waren wel aanwezig maar konden helaas door blessures niet meespelen.
Martijn en Fredje waren vanmorgen iets aan de late kant en besloten daarom maar om via de Mc Donalds en sportpark de Waarbeek rechtstreeks naar Sc Enschede te rijden.
Voor Fred was het helemaal een feestelijke dag.
Fred had vorige week bij de legendarische feestavond van ons team namelijk het spelletje Hints gewonnen. Uit de categorie “spreekwoorden en gezegden” beeldde Fredje op werkelijk fenomenale wijze “Eigen schuld dikke bult” uit. Uit handen van de winnaar van vorig jaar, Martijn Koster, kreeg Fredje vanmorgen, tijdens de rust van onze wedstrijd, zijn prijs uitgereikt.
Terug naar de wedstrijd. Op een erbarmelijk slecht veld begonnen wij aan de wedstrijd.
Eenrichtingsverkeer was het. Hengelo bepaalde en Sportclub kon niets anders doen dan tegenhouden. Nadat onze spitsen de bal op wonderlijke wijze er niet inkregen was het uiteindelijk de geslepen sluwe vos Manuel die met een bekeken schuiver de keeper van sportclub wist te poorten en ons op een 1-0 voorsprong zette.
Enschede wilde wel maar kwam niet door de ijzersterke verdediging heen die vandaag onder leiding van de zeer sterk spelende Roy stond. Gelegenheidskeeper René Oosterveld had in deze eerste helft maar weinig te doen.
We hadden nog een penalty moeten hebben maar de scheidsrechter van vandaag was net als een aantal spelers van Hengelo ook zeer slechtziend.
De tweede helft bood nog meer spektakel. Enschede probeerde van alles en kwam er heel af en toe gevaarlijk doorheen. Hengelo kreeg legio kansen maar deze werden op vakkundige wijze door onze paralympiërs verprutst. Gelukkig hield Roy het hoofd koel en bediende op werkelijk onnavolgbare wijze en geheel niet egoïstisch zoals anderen dit wel zouden doen, Maikel. Maikel draaide knap van zijn tegenstander weg en schoot de bevrijdende 2-0 binnen.
Een mooi moment van de wedstrijd was de rentree van Edwin de Vries. Na maanden van blessureleed als gevolg van extreem overgewicht maakt hij weer een paar minuten op het heilige gras. En hoe. Koud in het veld schoot Edwin bij zijn eerste balcontact, nou ja, eigenlijk zijn tweede balcontact als wij de gehaktbal van vanmorgen mee zouden tellen, de bal per ongeluk tegen een verdediger van SC Enschede aan. De bal dwarrelde hierdoor onnavolgbaar en onhoudbaar achter de doelman van de Enschedeërs. 3-0. Misschien wel het mooiste eigen doelpunt van deze competitie. Na dit hoogtepunt besloot Edwin dat het na twee minuten wel genoeg was voor vandaag.
De wedstrijd leek gelopen maar Sportclub gooide alle remmen los. Een zondagsschot leverde de eretreffer op. 3-1. Hengelo raakte niet van slag hierdoor. Er waren nog een paar mooi uitgespeelde mogelijk heden op de 4-1. Onze aanvallers lieten vandaag echter zien dat zij bij de komende spelen voor goud willen gaan en verknalden werkelijk iedere goede mogelijkheid op professionele wijze….
Met een prima 3-1 overwinning kijken wij weer omhoog en lijkt het erop dat wij dit tot nu toe zeer succesvolle seizoen nog een heel mooi einde kunnen gaan geven.
Nu verder kijken naar Twente-Feyenoord. En vanavond natuurlijk allemaal weer lekker thuis krassen…