Jarige Jeugdleden:

We frissen u geheugen weer even op.........

We gaan uw geheugen weer een beetje opfrissen, vijf jaar geleden ging Brigitte, u weet wel de vriendin van Arno, op bezoek bij de grensrechter van het toenmalige Hengelo 3. Kun je het nog herinneren, klopt alles nog wat John ter Mors toen allemaal heeft verteld? Eén ding weten we zeker, John komt uit een echte HVV Hengelo familie.

Voor dit interview ben ik op bezoek geweest bij iemand die ik eigenlijk alleen maar ken als ‘Grenzie’, en zo zal ik hem waarschijnlijk ook altijd wel blijven noemen ben ik bang ;-)

Maar de man die zo enthousiast de deur voor mij open doet is natuurlijk niemand minder dan Johnny ter Mors… met achter hem in de gang een zo mogelijk nog enthousiaster ‘ter Mors Mini’!

Eenmaal aan de grote tafel (want ter Mors Mini kijkt gezellig met mama ‘Ank’ naar GTST) begint Johnny als vanzelf zó gezellig te kletsen dat ik héél wat later, na enkele koppen koffie en een blik op de klok verschrikt besluit dat ik toch ook eens wat op moet schrijven van al die wilde verhalen… Om maar ff bij het voetballen zélf te beginnen wil ik wel graag weten of ‘Grenzie’ (Johnny) zelf ook gevoetbald heeft??? “Nou”, zegt Johnny… “Ik ben op mijn 8^ste lid geworden, maar ik ben ook al op mijn 12^e weer gestopt want ik kon (kan?) dus ab-so-luut niét voetballen”!!! (oei, zouden de jongens van het derde dit ook wel weten?) “ik kon er écht geen bal van, had veel meer belangstelling voor de vliegtuigen, en het gooien met zand dan voor het voetbal, ik stond maar te dromen... Dus dat was destijds mijn korte ‘carrière’ als voetballertje, nu ben ik alweer zo’n jaar of zeven lid van Hvv-Hengelo; een jaar of zes, zeven geleden ben ik benaderd om te gaan vlaggen. Dat doe ik dus nog steeds (bij het derde). Daarvóór ben ik nog samen met Ank jeugdleider geweest, van de F-jes tot en met de E-tjes. Dat was ook echt hartstikke leuk om te doen. Ook heb ik nog ongeveer twee jaar bardiensten gedraaid maar dat doe ik nu niet meer want dat is niet goed te combineren. Die roosters worden al voor een langere tijd gemaakt en ik weet dan nooit of ik dan wel kan omdat ik misschien wel moet vlaggen. En als ik iets doe dan wil ik dat ook voor de volle honderd procent doen en niet half-half, dus doe ik die bardiensten niet meer”. “Hoe kwam dat dan zo dat je werd benaderd om te gaan vlaggen”? “Jan Bos en Richard Kerkhoff om er maar eens twee te noemen, die speelden destijds al jarenlang in het eerste, wij gingen altijd kijken, en toen hun stopten en besloten een derde elftal op te richten kwamen ze bij mij om te vragen of ik dan wou vlaggen, en zo is het gekomen”. “Doe je ook nog andere dingen bij Hvv-Hengelo”? wil ik weten. “Ach ja, ik druk de Blauwe Wapendrager, en de loten en de enveloppen en zo, die ze hier nodig hebben zegt Johnny bescheiden. Kijk, dat wou ik graag ff horen, want er zullen misschien best wel mensen zijn die dat wél weten, maar het mag best wel eens genoemd worden, vind ik hoor. Iedere maand rolt er toch maar weer zo’n prachtig gedrukt clubblad bij honderden mensen door de brievenbus. En dat wordt dus gedrukt door ‘onze eigen’ Johnny, bij PAV-Drukwerk. “De hele familie zit in het grafische vak”, vervolgt Johnny, “PAV drukwerk bestaat sinds 1983 (nu 22 jaar dus) Ik ben rond 1987 bij de PAV begonnen. Toen ik daar begon zijn ze van een avond bedrijf naar een normale dag bedrijf gegaan. Ik ben in 1999 bij de zaak in gegaan als zelfstandig ondernemer.En Ank werkt er nu ook alweer 9 jaar, en dat bevalt echt prima”! “Johnny ben je buiten de voetbal om ook nog wel eens op andere clubs geweest? “ “Ja, ik heb ongeveer vijf jaar muziek gemaakt”, zegt Johnny. “Veel langer”, roept Ank vanaf de bank, “wel negen jaar”. “Oh, als Ank dat zegt, dan is dat zo”, aldus Johnny, “Ank zal het wel weten want we hadden al verkering toen ik 15 was, ze was toen mijn buurmeisje, er zat maar een huis tussen, reuze handig hoor”. Eerst heb ik bij de boeren kapel van drumband “de Jeugd” gespeeld en daarna bij “De Hengeler Weend Bloazers. Ik speel trompet en soms, zoals vorig jaar met het E.K. voetbal bijvoorbeeld, dan vind ik het hartstikke leuk om de trompet weer onder de arm te nemen, naar de kroeg te gaan en daar op een stoel klimmen en spelen”. Hee… goed om te weten Grenzie ;-) “Om ff terug te komen op het voetbal; Waarom heb je destijds voor Hvv-Hengelo gekozen en niet voor een andere vereniging Johnny?” “Ach, dat is je zo met de paplepel ingegoten hé, mijn opa was al jarenlang verzorger van het eerste, en opa zei altijd; “aj ooit bie nen andere club komt, dan drej ik mie om int graf”. En oma was er ook altijd fanatiek, die deed altijd ’s-Maandags schoonmaken met een clubje, dat heeft ze jarenlang gedaan. En het is hier natuurlijk gewoon hartstikke gezellig bij Hvv-Hengelo. Echt zo; ‘ons kent ons’, heel gemoedelijk allemaal. En er is ook niet echt iets waar ik van baal of zo hjer, ik ben heel gemakkelijk”. En het derde ook, dat is echt een hele leuke groep zo met elkaar, we kunnen ook altijd van elkaar op aan, we doen dan ook alles zelf hé; thee halen, waterzakken halen, want we hebben ook niet echt een leider”. “Maar hoe komt het dan denk je, dat het nu… laat ik het  voorzichtig zeggen; iets minder gaat met de resultaten van het derde?” “Tja…” zucht Johnny, “Voornamelijk door het aantal blessures de laatste tijd, en natuurlijk ook doordat we eigenlijk geen vaste keeper hebben, dat is wel de belangrijkste oorzaak denk ik, en dat is heel jammer’. Dat is dus duidelijk; het derde elftal heeft dringend behoefte aan een enthousiaste, talentvolle vaste keeper, dus als er jongens zijn die zichzelf hierin herkennen kunnen ze zich meteen melden bij Johnny ter Mors ;-) Nou, na zo’n serieuze oproep ff een paar momenten; “… wat is het grappigste of leukste voorval dat je heb meegemaakt bij Hvv-Hengelo Johnny”? “Och, zoveulle, ik lach altied… Ik kan mie nog wa herinneren, de eerste wedstrijd die ik moest vlaggen, Richard Kerkhoff mooi op dreef, ging 4 man voorbij, hij was dus een doorgebroken speler maar ik vlagde af, Richard was woest want de bal was dus nog minstens een halve meter in het veld, en ik moest alleen maar lachen. Ach, het is gewoon elke zondag weer feest, we gaan er altijd voor”!!! “… en jouw emotioneelste of ontroerendste moment bij de club”? Johnny gaat staan en beeldt uit -> “Als Hessel een doelpunt maakt, dan moét ik altijd ff naar hem kijken want dan gaan meteen die twee armpjes (zeg maar ‘armen’ Johnny) in de lucht en dan… dan komt zijn shirtje net boven zijn navel uit, dat vind ik altijd een enorm emotioneel moment…” “… Wie mis je erg bij de club”? “die keeper hé”!!! Klinkt het meteen. “Waar ‘gruwel’ je van”? “Die Scheetn van Hessel”!!! “Oooh” lacht Johnny, “ik heb laatst ook zo gelachen hé, een week of vijf geleden moesten we voetballen bij de Wilhelminaschool. We zaten daar met z’n allen in een kleine kleedkamer… Hessel had de kleine bij zich en die deed niets anders dan janken. Húúln, húúln…dat hield niet meer op, Wouter kon het op een gegeven moment niet meer aanhoren en vertrok naar een andere kleedkamer, waarop Hessel de kleine rustig meenam, en ook naar diezelfde kleedkamer vertrok alwaar hij de kleine een schone luier omdeed”… Johnny geniet nog zichtbaar na als hij het vertelt ;-) “Wat vind je zo mooi aan het leven”? “Dat is gewoon elke dag genieten, van mijn vrouw en van mijn zoon… we zijn gelukkig allemaal gezond en straks in december krijgen we er hopelijk weer een gezond kindje bij, dat is echt genieten, en natuurlijk als Robert Heij een werelddoelpunt maakt… dat is toch prachtig”!!! “Hoe zou jij graag de toekomst van de club willen zien”? “Dat het 1^ste ooit 2^e klasse speelt, dat heeft dan ook weer invloed op de rest natuurlijk, en dat de buurt hier vergrijzing tegengaat, dan komt de jeugd uiteindelijk ook weer op een wat hoger niveau en misschien wel dat de dames met hun team kampioen worden, dat is toch ook echt fantastisch wat die in toch vrij korte tijd gepresteerd hebben”!!! Ben ik het helemaal mee eens!!! “Wie is ‘Grenzie’? “Iemand die, als ie ergens ja tegen zegt er ook voor de volle honderd procent voor gaat, iemand die héééél eerlijk is”, “en nooit te laat” roept Ank! “Wie is ‘Johnny’? “Hetzelfde”!!! Dat vind ik mooi te horen, want dán ben je ook echt jezelf!!! “Wil je verder nog iets kwijt”??? “Ja, dat ik dit een héél gezellig interview vond”! Kijk, ik durfde het niet te vragen, maar dat vond ik ook!!! N.B. Tijdens het interview werd nog vol trots gesproken over ‘oma’, helaas kreeg ik kort na het interview het trieste bericht van Johnny,  dat oma overleden was. We wensen Johnny en zijn familie natuurlijk heel veel sterkte en hopende dat jullie op een dag kunnen zeggen; Huil niet meer omdat het voorbij is…

Maar Lach… omdat het zo mooi was…  

© Brigitte

Actueel